Recensie: Blood Orange – Cupid Deluxe (2013)

Meteen op de back cover staat per nummer al te lezen wie wat heeft bijgedragen aan het album. Zelfs het idee dat Adam Bainbridge (Kindness) blijkbaar had voor de break in Chamakay staat als dusdanig gecrediteerd. Het zegt veel over het soort album dat Cupid Deluxe is geworden: Devonté Hynes als de pater familias van een self-made family die zijn living room jams in een aantal sterke liedjes heeft gegoten. Het resulteert in een warm bad van aalgladde R&B met een rauwe rock & roll attitude en een vettige funkinslag.

Zelden verantwoord, zijn omgeving absorberend vindt Blood Orange de weg in zijn glossy gedachten en guwelijke gevoelens. Een breakupsong als Chamakay een rijk tropisch karakter meegeven, het lijkt meer iets voor de eighties, maar bij Hynes steekt het allerminst af. In het vervagen van cheesy keyboardsounds met de hemelse uitslaken van gastzangeres Caroline Polacheck (Chairlift) versmelt een sound tot een gevoel. De ietwat naïef romantische saxofoon tegenover de vage drums en bassen versterkt deze illusie. Een avontuurlijke aanpak die zijn effect niet mist, en toch nergens vreemd of plastiek overkomt. De kleur die eigenlijk het hele album uitslaat.

De zangeressen, met naast Polacheck ook Samantha Urbani (Friends), spelen een even grote rol als Hynes’ zangpartijen. Ze openen de dialoog die verschillende nummers in richtingen brengen waar ze anders nooit waren geraakt. Hetzelfde geldt voor de twee nineties-rappers, die recht uit een in ‘91 ingevroren clausule lijken te zijn ontsnapt om Cupid Deluxe extra te kruiden. Om van de sporadisch terugkerende Kindness nog maar te zwijgen; hij deed duidelijk meer dan een break verzinnen en laat met zijn funky post-post(en ja doe nog maar één)-postdisco sound de nodige sporen na. Met verschillende individuen die hun moment krijgen om een stempel drukken, verliest het album al zijn voorspelbaarheid. Het resulteert juist in spannende, organische composities die onder het oog van Dev Hynes tot een verstaanbaar album worden gekneed.

Time Will Tell is de ideale afsluiter. Het vat niet alleen verschillende elementen binnen het album samen, het dubbel onderstreept nogmaals de warme en eigenzinnige DIY-WALHFF sound die Cupid Deluxe zo kenmerkt, de Do-It-Yourself-With-A-Little-Help-From-Friends sound.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s