SOULED OUT! the Essentials in Soul | 1978

SouledOut-bannerIn SOULED OUT: the Essentials in Soul proberen wij jullie te vermaken met alle essentiële albums die de soulmuziek door de jaren heen heeft voortgebracht. We bespreken niet alleen de bekende klassiekers, maar ook juist die platen die vaak nog altijd te weinig aandacht hebben gekregen. Wij hopen hen die aandacht nu te geven.We bespreken per jaar een aantal albums, artiesten en stijlen die volgens ons essentieel zijn voor dat jaar en die periode. Natuurlijk zullen we hierin niet altijd even volledig zijn volgens iedereen. Dus mis je een bepaald album bij een jaartal, wees dan zo vrij om te reageren en onze artikelreeks zo compleet mogelijk te maken.

Souljaar 1978

Marvin Gaye – Here, My Dear
Het echtscheidingsverhaal rond deze plaat is over het algemeen wel bekend, dus het wordt eens tijd om het over de verscheidenheid van de muziek te hebben. Niet een plaat die je moet draaien als je liefdesverdriet hebt, anders raak je er nog meer in. Marvin Gaye zingt hier regelrecht je ziel in. Eigenlijk, heel stiekem, is dit hét meesterwerk van Marvin Gaye (en niet die andere).

Chic – C’est Chic
Een baanbrekend collectief is Chic zeker wel te noemen. Zo vaak gesampled, gecovered of verantwoordelijk voor de meest uiteenlopende producties. Maar ook steengoed bij hun eigen albums waar dit misschien wel de bekendste van is. Hits als Le Freak en I Want Your Love staan hier op.

 

Ook interessant:
Chaka Khan – Chaka
En toen ging Chaka solo, geen Rufus meer. Meteen scoorde ze hele grote hit met I’m Every Woman, die later ook door Whitney Houston nog een hit werd.

Quincy Jones – Sounds…
Vooral bekend als producer, maar ook sterk op eigen platen. Er zijn dan ook genoeg grote namen die hem hier bijstaan.

The Brothers Johnson – Blam!!
Voor het betere basswerk moet je bij the Brothers Johnson zijn. Zij maakten funkklassiekers als Ain’t We Funkin Now.

Funkadelic – One Nation Under a Groove
Waarschijnlijk het bekendste album van Funkadelic. Ze verzonnen een geheel eigen woordenbroek en alle gekheid is wederom niet verdwenen. Vol met grooves en funky vibes.

The Jacksons – Destiny
De kleine naamsverandering deed weinig aan de kwaliteit. Van funky songs, tot mooie popliedjes.

Rose Royce – Strikes Again
Dit was de absolute hitperiode van Rose Royce. Ook hier staat met Love Don’t Live Here een grote hit op.

The Brides of Funkenstein – Funk or Walk
Opgenomen met George Clinton. Van de stemmen moet je het niet hebben, maar het funked als een malle.

O.V. Wright – Bottom Line
Prachtige soulstem heeft OV Wright. Deze man belichaamt soul en die mix met Willie Mitchell is dan ook erg geslaagd.

Cameo – Ugly Ego
Dit album moet het toch vooral hebben van zijn lekkere funkgroove, met een strakke instrumentatie en een aantal leuke muzikale vondsten.

Bobby Caldwell – What You Won’t do For Love
De term Blue Eyed Soul lijkt gemaakt voor dit album. Deze blanke zanger is vooral bekend door de titeltrack, later nog gesampled door 2Pac.

Eddie Hinton – Very Extremely Dangerous
Wederom een blanke zanger, ik weet niet of iedereen dat weet. In de nadagen van Muscle Shoals werd deze topplaat opgenomen.

Lemuria – Lemuria
Een lekker onbekommerd album vind. Niet wereldverheffend goed, maar het luistert lekker weg. En zowel muzikaal als vocaal zit het goed in elkaar.

Sylvester – Step II
Sylvester was een byzonder artiest. Travestiet, maakte gospel en disco tegelijk, kortom een vertegenwoordiger van het genre in zijn oorspronkelijkste vorm.

Betty Wright – Betty Wright Live
Wat een stem! Wat een groove! Heerlijke live-plaat.

War – Youngblood
Ook War waagde zich aan een soundtrack. Aan de manier van muziek maken hebben ze weinig concessies gedaan. Funk zoals het moet.

Rick James – Come Get it!
Vrij solide album zonder echt grote hits (die kwamen later). Rick James en disco zijn ook nooit ver van elkaar.

The Pointers Sisters – Energy
Fijn album van de zusjes Pointer. Fire is geschreven door Bruce Springsteen.

Terry Callier – Fire on Ice
Ook Callier ging er een beetje aan geloven en mengde wat disco in zijn muziek. Wat blijft staan is zijn enorme muzikaliteit.

Ann Peebles – If This Is Heaven
Verwacht op deze plaat niet meer de bekende Memphis Sound. Peebles gaat hier nog niet richting de disco

Lee Dorsey – Night People
Hij was ooit automonteur en bokser, maar werd vooral bekend als zanger. Vrij slick album.

Gil Scott-Heron & Brian Jackson – Secrets
En daar zijn ze weer, ons favoriete duo. Het niveau daalt hier wel in verhouding met voorgaande, maar het blijft goede muziek.

The Bar-Kays – Money Talks
Eén van Stax’ grootste bands kwam hier met popnummers die een funky randje had. Niet hun beste, maar erg genietbaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s