Recensie: Nishe – The New Me (2014)

Je hoort het steeds meer, dat er via crowdfunding en crowdsourcing een project opgestart wordt. Dat was bij deze plaat van Nishe niet anders, eerder hadden we het al over de plaat van iEt met dezelfde kwestie. Waar je Nishe van kunt kennen? Zij was zangeres bij Jagged Soul, die nog een plaat uitbrachten onder de titel Come to Me. Met Jagged Soul stond Nishe ook op grote podia zoals die van het North Sea Jazz.
The New Me is dan nu haar eerst solo-album. De vraag is vooral wat we muzikaal van haar kunnen verwachten. Gaat het de Jagged Soul kant op, of wordt het wat anders? Wij luisterden ernaar.

De opener van het album is meteen de titeltrack. Een nummer met een fijne productie en die herhalende frase van het titelnummer is ook goed gedaan. Verder een prima nummer dat ervoor zorgt dat het album niet knallend van start gaat. Ook de delen van Free Myself zorgen daar nog niet voor. Twee delen en ook echt klinkend als twee andere nummers, ondanks dat het toch één titel draagt.
Met Getting What I Got komen we bij de eerste echt overtuigende song. Stampende beat, ruiger randje eromheen en vocaal sterk. Een erg goede track. Net als het energiek gezongen Nervous Breakdown. Dit nummer behoort tot mijn favorieten van deze plaat. Het totaalplaatje klopt hier gewoon met een goede intensiteit. De kwaliteit zet zich hierna nog even voort met het catchy Slowly. Coole rap zit er ook in.
Absoluut het beste nummer van deze plaat is Tempting (But I Won’t) & Prelude. Op dit nummer klinkt Nishe een beetje als Jill Scott, al zal de bijzondere opbouw daar ook wel aan bijdragen. Heerlijk gezongen en een bijzonder sfeervol nummer. Mij weet het in te pakken.
Na deze track wordt het wat rustiger. Move On is aardig, net als de rustigere nummers Warm Golden Honey en You Would Have Been. Stuk voor stuk prima songs zonder echt te pakken of te verrassen. Een stuk mooier is dan toch wel het kleine Safe. Dit is een erg mooi nummer.
Het album sluit af met één van de meest catchy nummers, een nummer met hitpotentie. Imaginary Boyfriend heeft dit allemaal in zich en is een prima afsluiter om nog even je aandacht erbij te krijgen.

De conclusie mag luiden dat Nishe voorzichtig begint, maar gaandeweg de handschoen pakt en deze ten volle benut. Er staan een aantal erg sterke song op dit album die weten te verrassen en te raken. Nishe heeft een ragfijne stem en ook productioneel zit het allemaal uitstekend elkaar. Wederom een Nederlandse artiest die aandacht verdient.

Steun de artiest, koop het album!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s