Recensie: Noah Gundersen – Ledges (2014)

Een beetje variatie hopen wij niet vreemd te zijn en daarom eens qua muziekstijl wat anders. Met deze plaat van Noah Gundersen begeven wij ons namelijk meer richting de zogeheten roots-muziek. Dit is niet de eerste plaat van Gundersen, want voordat hij deze onder een groot label kon uitbrengen was er een reeks aan EP’s een LP uit eigen beheer. Waarom dit album zo interesseert en waarom het zo goed op een website als Opus de Soul past? Dat komt door de duidelijk invloed van een bepaalde muziekstroming, en dat is niet soul.
Eigenlijk horen we het al op de klagende opener Poor Man’s Son. Deze prachtige “slavensong” laat horen dat ook roots en gospel niet ver van elkaar kunnen liggen. Precies zoals we dat van gospel en soul gewend zijn. Boathouse is in vergelijking een stuk energieker, een waarlijk cool nummer. Maar dit Ledges grossiert vooral in hele mooie nummers. Isaiah, Poison Vine of First Defeat, het maakt allemaal niet uit. Overal komt de oprechte emotie heel goed binnen. Prachtig is bijvoorbeeld ook het gebruik van de viool in Separator of wat te denken van de prachtige samenzang op de titeltrack. Ook de stemmen in Dying Now passen erg goed bij elkaar.

Mooi, mooi en nog eens mooi. Een woord dat verdacht veel voorbij komt als ik over de nummers op deze plaat praat. Een erg, erg sterk album van Noah Gundersen is dit.




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s