Recensie: Ed Sheeran – X (2014)

Het was hard werken voor hem, maar met zijn album + uit 2011 lukte het hem eindelijk definitief door te breken. Grote hits als Lego House, The A-Team, en You Need Me I Don’t Need You droegen alleen maar bij aan het succes dat de wat dikkige jongen uit Engeland had. Ja, dan kan het snel gaan en dan krijg je ook meteen de ongelooflijke druk om een tweede plaat te maken. Daar heeft dan weer ruim de tijd voor genomen. Een opvolger van een bijzonder populair debuut maken leek voor vele artiesten namelijk een bottleneck. Of dit ook voor Ed Sheeran geldt is de vraag met X (lees Multiply). De hits waren er wederom, maar de sound was ook duidelijk anders op die hits. Nu heeft Pharrell Williams al weer een tijdje patent op grote hits. Dat hij dit samen met Ed Sheeran zou klaren lag niet helemaal in de verwachting. Toch wel een bijzondere combinatie. Wat je dan krijgt is het bijzonder catchy Sing. En zo kon er meteen naar deze tweede Ed Sheeran plaat uitgekeken worden.
Is de bekende singer-songwriter stijl van Ed Sheeran dan helemaal niet meer terug te horen op deze plaat? Zeker wel. Als liefhebber daarvan vindt je genoeg Lego House 2.0 songs terug op deze plaat. Hij had er immers niet voor niks succes mee.
Het album opent met het prima One en daarna het energiek gezongen I’m a Mess. Love is all around, de ene keer positief en dan weer wat minder florissant. Daarna is het tijd voor 2 hits. Eerst het eerder benoemde Sing, daarna het even zo catchy Don’t. Hitmachine all over again.Ook Nina schaar ik zo onder een instant hit. Nu alleen nog officieel op single uitbrengen. Ook song nummer 6, Photopgraph, is erg goed. Deze valt vooral op door de opbouw. Maar is het dan alleen maar hosanna? Nee, zeker niet. Zo vallen een aantal nummers onder het predicaat ‘aardig’ (Bloodstream, Afire Love, Shirtsleeves, I See Fire, Even My Dad Does Sometimes) en is het soms wel heel goedkoop hits reproduceren (Tenerife Sea). Maar wat waarschijnlijk heel veel mensen aanspreekt in Ed Sheeran is dat het zo makkelijk is naar hem te luisteren. Zijn stem, zijn muziek, zijn teksten. Het gaat er allemaal makkelijk in, de ene keer je meer te verrassen dan de andere keer. We horen ook duidelijk andere dingen op deze plaat (The Man, Take it Back), maar het is vooral de herkenbaarheid die Ed Sheeran zo goed maakt. En het feit dat hij een erg fijne en sterke stem heeft. Dat is toch wel ingrediënt numero uno.

Eigenlijk is dit wederom een leuke plaat. Ed Sheeran weet waar hij goed in is en brengt dit naar de mensen toe. De mensen eten uit zijn hand en met dit Multiply kan het zomaar eens zijn dat zijn fanschare wordt vermenigvuldigt.




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s