Recensie: Damon Albarn – Everyday Roots (2014)

everyday rootsDe eerste keer dat ik zelf Damon Albarn hoorde was bij het spelen van het computerspelletje FIFA ’98. Song#2 van Blur was de prominente soundtrack van dit spelletje. Naar Blur heb ik verder nooit geluisterd, ondanks dat ik dat wel een goed nummer vond. Daarna kwam hij weer onder mijn aandacht door zijn project met Gorillaz. Dat was meteen een stuk interessanter, maar hebben we ook al even niks meer van gehoord. Totdat een vriend mij aangaf deze plaat eens te beluisteren: “Omdat hij erg soulvol is.” Een goede tekst om mij over te halen. Dus luisteren maar.

Het album opent met de erg mooie titeltrack. De stem van Albarn bevalt me prima en deze singer-songwriter achtige muziek ligt mij vaak wel. Probleem bij mij is dan vaak dat ik vind dat de nummers teveel op elkaar gaan lijken en ik het niet een album lang volhoud. Hoe mooi het ook is, hoe subtiel ook. Op Hostiles laat Damon in ieder geval horen dat dit hier nog niet het geval is. Wederom een erg mooi nummer in de lijn van de opener. Dat valt ook te zeggen over Lonely Press Play. De aandacht wordt dan gelukkig weer wat opgevijzeld met het swingende Mr. Tembo. Een goede zet om hier die afwisseling te plaatsen, want Parakeet gaat door waar het album mee geopend is.
Echt geraakt wordt ik door het verstilde The Selfish Giant. Werkelijk waar een prachtig nummer die ik tot mijn persoonlijke favorieten op deze plaat reken. Nummer raakt alles goed. Ook het lome en speelse You and Me bevalt me erg goed en zorgt voor de fijne afwisseling.
Een meer jazzy kant op gaat het met Hollow Ponds. Deze stijl past Damon Albarn ook goed om daarna na een korte intermezzo (Seven High) door te gaan in het timide Photographs. Wederom vinden we hierin een persoonlijke favoriet. Dit komt vooral door de combinatie van sfeer en tekst. Erg mooie tekst.
Het rustige The History of a Cheating Heart pakt dan meer terug naar het begin van deze plaat. Net als afsluiter Heavy Seals of Love, waar deze afsluiter me ietwat tegenvalt.

Ik ben dus erg te spreken over dit album dat voor mij staat al een mooi dromerig en bijzonder sfeervol geheel. Vooral doordat het zo’n geheel vormt is deze plaat zo sterk. Soulvol? Niet echt, maar wel erg goed.
bol.com

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s