Recensie: Miles Tackett – The Fool Who Wonders (2014)

foolBewapend met zijn gitaar staat Miles Tackett voor een vrolijke achtergrond. Een plaat peilen om hetgeen wat er op de cover staat is lastig, maar wel altijd leuk om te doen. Het ziet er een beetje bluesy uit zo, maar met voldoende soulinvloeden om niet te zwaarmoedig te worden. Verder een serieuze man die Tackett.

Serieus goed, dat wel. Luister maar naar Just What I Need en naar het bluessoul-achtige Everything. En daar hebben we meteen wat te pakken: bluessoul. Dat is toch wel de stijl die Tackett ons brengt. Een stijl die goed bij zijn stem past en daarmee als goed gekozen gekwalificeerd kan worden. Al doet hij het Come Away wat rustiger aan.

Dat die stijl goed bij hem past wordt wel weer bewezen met Release Me, Out in the Canyon en de titeltrack. Stuk voor stuk sterke nummers die als een soort deken om Miles heen hangen. Het past goed.

Dat hij zich ook bedient van wat kleinere nummers horen we terug op Golden Child, Honey Child. Ook het vuigere werk laat hij niet links liggen, bewijst One More Time. Soul horen we dan weer op Everybody’s Been Burned en pop op Paradise.

Het sterke album sluit dan uiteindelijk af met het groovende Shake Your Tambourine. Vooral vocaal is dit nummer wat losser.
Ik moet zeggen dat Miles Tackett zich bij mij een goede dienst heeft bewezen met deze sterk plaat. De hoofdingrediënten zijn dan blues en soul, maar hij houdt daar niet angstvallig aan vast. Muzikaal sterk, vocaal op zijn plaats.
bol.com

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s