Recensie: Angela Johnson – Naturally Me (2014)

nat meAngela Johnson is een zangeres die ik al enige tijd volg. Vooral door haar warme stemgeluid is zij mij altijd bijgebleven. Dit is veelal met wat losse songs omdat het haar tot nog toe niet gelukt is een kwalitatief consistent album af te leveren. Op Naturally Me zal dat moeten gebeuren. Een korte (tien nummers) plaat waar ze maar op één nummer hulp krijgt (van Wes Mingus).

Waar Angela Johnson in ieder geval sterk in is, is het zingen van de klassieke soulballads. Dat horen we op dit album ook weer terug in de vorm van To Love Again. Die klassieke soulballads werken altijd wel ontspannend, net als I Promise doet op dit album.
Vrolijk zijn en swingen kan Angela Johnson ook. Handz is daar een goed voorbeeld van. Hier wordt iedereen toch vrolijk van? Net als van het aardige Black Boy Lullaby.
Ik ben een stuk minder een liefhebber als de overdreven stemakrobatiek langs komst (Deja Vu). Gelukkig is dat meer eenmalig en bediend ze onder verder van relaxte nu-soulnummers met af en toe een uitschieter. Een uitschieter is het swingende Music’s My Religion, het onbezorgde A Beautiful Place en het op Prince-geïnspireerde Say Yeah.

Een topalbum is het wellicht niet, maar Naturally Me is wel een erg fijn album geworden. Less is more met maar tien nummers, maar wat een mooie stem heeft deze dame toch.
bol.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s