Recensie: SOHN – Tremors (2014)

tremorsHet lijkt onder de huidige zangers en zangeressen wel een ware hype. Men neme een zangertje of zangeresje met een hoge falsetto stem en laat deze over electronische beats liedjes zingen. De voorbeelden zijn legio en vaak heeft dit een goed resultaat. Een nieuwe in deze lijn is de Britse SOHN. Hij stond als eens op het North Sea Jazz Festival en op een ander groot Nederlands festival. Dan moet het toch wel wat zijn?

Opener Tempest laat meteen die herkenbare sound horen. Een goede opener is het zeker. In verhouding met de andere artiesten binnen deze context is het niet heel anders, maar wel gewoon lekker. De verandering, die unieke invalshoeken horen we wel een stuk meer op The Wheel. Dit nummer is een stuk speelser. Erg leuk gedaan.
SOHN is ook niet vies van het wat invullen van hitpotentie, want die potentie is honderd procent terug te horen op het poppy Artifice. Om dan met  Bloodflows naar het einde van het nummer toe te stuiteren.
Na deze leuke songs, verrassende songs kakt het album toch wat in. Paralysed is met goede wil nog dromerige te noemen, maar daarna wordt het met Ransom Notes, Fool, Lights en Veto toch wel wat saai. Een duidelijk minder stuk dus.
De laatste twee tracks zijn dan gelukkig weer een stuk beter met het energieke Lessons. Fijne track zeg, wat ik ook kan zeggen van afsluiten en titeltrack Tremors.

Oké, ik begrijp het concept heel goed van de dromerige, verstilde en elektronische muziek met de dunne zangstem. Maar het moet me niet in slaap sussen, zoals hier op het middenstuk toch wel gebeurd.
bol.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s