Round-Up 2014 met o.a. Tommy Moustache, Teus Nobel en Quantic

Muziekjaar 2015 is begonnen, maar we wachten nog op releases. Elk muziekjaar komen er zoveel platen uit dat het wellicht mogelijk kan zijn deze allemaal te beluisteren, maar het vaak niet mogelijk is deze ook alleen uitgebreid te bespreken. Daarom in de laatste maand van het jaar tijd een Round-Up. Welke platen heb ik wel beluisterd, maar heb ik geen volledige recensie van geschreven. Ik kan helaas niet beloven dat het louter positief zal zijn, maar dan zijn ze in ieder geval genoemd.
Vandaag met onder andere Tommy Moustache, Teus Nobel en Quantic

Tommy Moustache – Tommy Moustache
Dat er ook uit Nederland voldoende soul- en jazztalent komt bewijst Tommy Moustache. De naam van de groep is al net zo gek als de namen van de songs met titels als Krank Im Kopp, StrauBflug aka the the Ostrick, Palingtrekken met Mark en Steven Seagal. De muziek is ook zo wel te herkennen. De ene keer blaast het lekker weg, maar van wat gejam in de rondte zijn ze ook niet vies. Een leuk, gek plaatje.

Traci Braxton – Crash & Burn
Ik zal maar meteen zeggen dat je deze R&B-plaat links kan laten liggen. Het vrolijke Holding On en het rafelige Passion zijn wellicht nog de moeite waard, maar de rest bestaat uit saaie ballad, standaard R&B-songs en een matige zangeres die teveel moeite doet andere artiesten na te doen.


Teus Nobel – Flow
Teus Nobel is ook al zo’n groot talent uit het eigen land. Met dit korte plaatje geeft al aardig wat van die talenten weg. Soms komt het niet helemaal los, maar vaak is het ook lekker funky of mooi romantisch. De afwisseling wordt gezocht met vocalen (Inner Depth) en meer gitaren (Brain Storm). De afwisseling is groot bij de muziek van Teus Nobel. Leuk gedaan.


Rochelle Jordan – 1021
https://i0.wp.com/rnbxclusive.se/wp-content/uploads/2014/12/Rochelle-Jordan-Good-One.jpgDeze dame heeft dus duidelijk heel goed naar Beyoncé en Aaliyah geluisterd. Wel twee artiesten in welke schaduw ze nooit komt. Natuurlijk zit er in veel nummers de nodige hitpotentie, wordt het nergens echt slecht. Maar over de gehele linie boeit het ook niet genoeg.


Takuya Kuroda
Rising Son
Deze man met de blaasinstrumenten weet de jazzliefhebbers zeker te boeien. Gelukkig is er naast het vele geblaas ook ruimte voor de nodige vocalen afwisseling. Maar bovenal blaast dit gewoon lekker funky weg. Prima jazzplaat.

Taylor McFerrin – Eerly Riser
Een producer en arrangeur die zelf een plaat maakt, we komen het steeds meer tegen. Ook Taylor McFerrin valt daar onder. Dit is voor de liefhebber van bijvoorbeeld een Funktional J of Flying Lotus. We horen beats, beats en nog eens beats. Invloeden uit de jazz, hiphop, soul en R&B komen rustig voorbij. De nummers zijn allen dik in orde.


Quantic – Magnetica
quanticEigenlijk was ik deze plaat een beetje vergeten. Het sterke Duvido had ik nog gehoord, maar de release van deze plaat is daarna redelijk lang me heen gegaan. Onterecht, zoals blijkt, want wat heeft Quantic hier wederom een heerlijke plaat gemaakt. Vrolijk met de nodige Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse invloeden. Salsa all over the place, in het begin is de plaat een waar feestje. Gaandeweg wordt het rustiger en nummers intiemer. Lekker om af te taaien en te gaan slapen. Goede cd.

Cold Specks – Neuroplasticity
Na het redelijke succes van het debuutalbum is hier de tweede plaat van het Canadese Cold Specks. Het schijnt soul te zijn, maar de pop en rock invloeden slaan je ook om de horen. Moet eerlijk zeggen dat het mij niet allemaal even veel kan boeien, maar er is zeker een markt voor dit soort platen. Kraampjes genoeg, dus ik loop er graag langs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s