Recensie: Timothy Bloom – Timothy Bloom (2015)

bloomElk nieuw muziekjaar zorgt voor nieuwe artiesten. Namen die je leest en waar je nog nooit van gehoord hebt. Dat overkwam mij met Timothy Bloom. Geen idee wie hij is, maar dat hoeft natuurlijk geen belemmering te zijn om zijn muziek te beoordelen. Wat ik dan wel weer jammer vind is dat er online ook maar weinig over hem te vinden is, wat mijn kennis niet uitbreid. Oké, de muziek moet dan maar voor zichzelf spreken.

Na een korte interlude maken we meer kennis met Timothy Bloom. Hij laat op Wooooo in ieder geval zijn hitgevoeligheid horen. Al zal dit qua hit eerder werken in Amerika dan in Nederland, maar dat terzijde. De opvolging met Stand in the Way is dan wel erg saaitjes. Waar is die hitgevoeligheid gebleven? Ook niet terug te vinden op My Diamond, al heeft die song wel een aardige groove.
Op A Long Time Ago wordt Bloom geholpen door Dezi Paige. En die Paige is een matige zangeres die Bloom ook niet naar grotere hoogtes kan stuwen. Hierna horen we het aardige Lay Down en het lichtelijk vermoeiende The Morning After. Het houdt vooralsnog allemaal niet over en dat wordt andermaal bevestigd door het wel erg saaie Rivers Run Deep. Waar is de pit? Waar is de overtuiging? Nou niet op dit album in ieder geval. Your Future boeit niet, Underneath My Skin is te gezapig, I Hate You bevat een zinloze gitaar, Live Without You is veel te makkelijk, Interagain is ook weer saai en de onzinnig schreeuwerige afsluiter For Love helpt ook al niet.
Nee, ik houd mijn conclusie maar kort: geen al te boeiende plaat dit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s