Recensie: Van Hunt – The Fun Rises, the Fun Sets (2015)

fun rises fun setsVan Hunt, het is een man die het niet altijd makkelijk heeft gehad in zijn muzikale carrière. Via Capitol Records leerden we hem kennen. Vooral zijn debuutplaat uit 2004 was een binnenkomer, al deed het vervolg uit 2006 daar niet voor onder. Hij had in ieder geval de aandacht verworven en tekende bij Blue Note. Daar zou in 2008 een plaat uit komen, maar wegens wederzijdse strubbelingen kwam die plaat er nooit. De betere zoeker kan het wel vinden en weet dat het kwalitatief niet onder doet voor zijn vorige albums.
Een jaar later kwam hij nog met een kort album die je alleen online kon kopen. Daarop stonde vooral lost tracks. Om dan in 2011 weer echt helemaal terug te zijn met het ijzersterke What Were You Hoping For. De specifieke reden waarom we daarna weer vier jaren moesten wachten weet ik niet. Van Hunt lijkt dat ook een beetje te lang te hebben gevonden, want hij liet nummer na nummer horen. Zodoende waren we al redelijk voorbereid op dit nieuwe album. Ik ben benieuwd of het plezier uit de titel ook op mij overslaat als ik de plaat beluister.

Vega (Stripes On) is de eerste officiële single van dit album. De plaat opent ook nog eens met het nummer. De single blijft uitstekend met zijn lekkere funky gitaartje. Verder heeft het nummer een goede groove, een goed ritme en is het heel herkenbaar Van Hunt. Old Hat kenden we ook al. Ook hier is dat fijne ritme weer terug te horen. Je gaat als het ware automatisch rustig meetikken met je voet. In verhouding met opener is de sfeer wel wat intiemer.
Een echt nieuw nummer voor de volgers is dan Pedestal. Dit nummer is Van Hunt op de romantische tour. Het nummer evolueert zich in een broeierig geheel met een cool drumritme en even zo fijne gitaar. Alle herkenbare Van Hunt-ingrediënten lijken op deze plaat in ieder geval weer aanwezig. Al klinkt het een stuk minder gitaargedreven als de voorganger, maar juist meer als zijn eerste twee worpen.
Teach Me A New Language is ook best een fijn nummer dat goed in het repertoire van Van Hun past. Al overtuigd het als geheel minder dan voorgaande songs. (Let it) Soak (n) brengt ons dan een onbezorgd en zomers gevoel. Dit gevoel wordt nog maar eens extra versterkt door het gitaarriedeltje aan het einde. Die vrolijkheid gaat rustig verder op …Puddin’. Als je hier niet vrolijk van wordt dan weet ik het ook niet meer. Dit nummer swingt als een tiet, heeft positieve energie en is onbedaarlijk aanstekelijk.
Van Hunt neemt ons wat dieper zijn muzikale krochten in op She Stays With Me. Dit nummer gaat duidelijk een stuk dieper. Het tempo wordt naar beneden geschroefd en de sfeer wordt wat vuiger en zelfs een beetje spacey-freaky. Persoonlijk houd ik daar wel van en vind ik deze kant van Van Hunt ook erg cool.
Dat Van Hunt ook uitstekende ballads kan maken bewijst hij op Headroom. Gecontroleerd, mooi en vol overtuiging gezongen. Een hele andere kant laat hij dan weer horen op French for Cloud (cstbu). Aan afwisseling dus ook geen gebrek hier. Dit nummer is de meer vage experimentele kant die van Van Hunt kennen. Je moet er zin in hebben moet ik zeggen, maar als je dat hebt is het gewoon wel erg fijn. Depends on the mood.
Over Rub my Feet (Suddenly) heb ik eigenlijk vrij weinig te vertellen. Dit is gewoon een fijne, ontspannen en mooi nummer. Dat Hunt ook teruggrijpt naar eerdere ideeën laat hij horen op Emotional Criminal. Qua concept lijkt dit nummer een beetje op Daredevil, Baby van zijn On the Jungle Floor album uit 2006. Dat concept zit hem in de variatie tussen rustige stukken en stukken met meer energie. Die variatie voegt een bepaalde intensiteit aan het nummer toe. Wel leuk om dat te herkennen in zijn muziek.
If I Wanna Dance With You is dan weer een mooie ballad van zijn hand. In dit nummer hoor je pas goed wat Van Hunt vocaal gezien allemaal in zijn mars heeft. Vol overtuiging en overgave gezongen. A Woman Never Changes valt dan een stuk minder op. Niet slecht, maar ook niet heel opvallend. Om dan af te sluiten met de titeltrack. Dit valt ook een beetje onder niet al te opvallend. Zo lijkt het wellicht dat het album een beetje slap afsluit, maar ook deze nummers zijn gewoon van een hoge kwaliteit.

De vrolijkheid en fun uit de titel heb ik zeker gehad met het beluisteren van dit album. Ik ga mij zo onderhand afvragen of Van Hunt überhaupt wel in staat is om slechte muziek te schrijven en te maken. Het multitalent laat soms wat lang op zich wachten, maar pakt ons dan weer moeiteloos in met zijn ijzersterke muziek. Daar is dit album geen uitzondering op.
[bol_product_links block_id=”bol_55608364b036f_selected-products” products=”9200000041011115,9200000041011235″ name=”fun rises fun sets” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”DBDBDB” border_color=”000000″ width=”200″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s