Recensie: The Weeknd – Beauty Behind the Madness (2015)

weeknd2015The Weekend, oftewel Abel Tesfaye, was ooit een naam die nog onbekend en obscuur was. Door de jaren heen is dat toch wel veranderd, zonder aan kwaliteit in de boeten. Zo stond een nummer van hem op de soundtrack van de immens populaire film 50 Shades of Grey. Zelf heb ik het gevoel dat hij al even bezig is, maar officieel is dit nieuwe album pas zijn derde LP. Daar zitten dan wel wat EP’s en verzameld werk tussen. Ik kan erg genieten van de muziek van deze man. Vooral Trilogy staat hier nog vaak op. In verhouding is het dan wellicht wel even wennen met deze nieuwe plaat. Opener Real Life voelt namelijk direct een stuk meer poppy aan. Het blijft een fijn nummer, dat niet, maar is wel poppier dan we gewend zijn van the Weeknd. Losers zit daar ook in. Ook al is dat ook een fijn nummer. Tell Your Friends is dan in verhouding rustiger, zwoel en een klein beetje zeikerig. Zeikerig zonder irritant te worden, dat dan weer wel. Licht wederom goed in het gehoor, wederom fijn. Maar fijn is niet de kwalificatie die ik normaal bij the Weeknd gebruik. Al is fijn natuurlijk ook prima.
Often leunt op één van de meest bezongen onderwerpen in de R&B en soul. Abel heeft hier zoiets als: Let’s Talk About Sex. En dat hoor je wel vaker terug komen op deze plaat. Wellicht niet zo expliciet en aanwezig als op dit nummer. Een persoonlijke favoriet is er in de vorm van The Hills. Wat is dit cool zeg! Hele dikke beats, erg sterke sfeersetting. Dit is toch wel de muziek die ik verwacht als ik naar the Weeknd luister.
Een stuk minder opvallend is dan Acquainted. Niet meer dan prima kan ik dit nummer niet noemen. Can’t Feel My Face lijkt ook zoiets te worden met het rustige begin. Maar het nummer ontbloeit daarna. Dit is regelrecht hitlijsten materiaal.
De sex is terug op Shamless. Dit is sex, dit is zwoel en er is ook ruimte voor een klein beetje liefde. Om dat dan door te trekken naar Earned It, bekend van de eerder genoemde film. Past perfect na elkaar. Een stuk minder dan het toch niet zo boeiende In the Night. Dit poppy, dancy nummer doet mij maar weinig. Net als het wat saaie As You Are.
Een opvallend duet (met Ed Sheeran namelijk) horen we op Dark Times. Horen we ook eens een andere kant van Sheeran. Al is het nummer niet volledig geslaagd. Net als dat andere duet, Prisoner, met Lana Del Rey eigenlijk. Ook een matig nummer. Om dan af te sluiten met het toch wel wat saaie Angel.

Heeft the Weeknd het nog? Ja zeker, dat is nog terug te horen op deze plaat. Voor mij is een nummer als The Hills echt fantastisch. Maar in verhouding met vorige platen staan er ook teveel mindere songs op. Vooral naar het einde toe weet het toch wat minder te boeien.
[bol_product_links block_id=”bol_55f299d24c051_selected-products” products=”9200000046733741″ name=”bbtm” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”DBDBDB” border_color=”000000″ width=”200″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s