Recensie: Terri Walker – Entitled (2015)

entiteldNa een zo-zo debuut overtuigde R&B-zangeres Terri Walker ons echt met haar plaat I Am. Een plaat die vooral in het begin heel sterk was. Verder louter prima songs. Dat succes in kwaliteit haalde ze niet meer in het album dat daarna uitkwam. Daarom is het nu in 2015 tijd voor haat om revanche te nemen op die wisselvalligheid. Als het om-en-ommetje is dan zou deze nieuwe plaat wel weer van goede kwaliteit moeten zijn.

Van Untitled nu naar Entitled. Een album dat begint met Already Told Ya. Een nummer met een goede vibe, goede energie. De stem van Terri Walker is ook gewoon erg sterk. Een lekker opener. Wat moeiteloos voort wordt gezet op Bad Boy. Een aanstekelijk nummer met een coole break. Alleen de rapper vind ik een beetje jammer. Voegt hier echt niks toe aan het nummer.
In verhouding is Lose Twice dan rustiger en romantischer. Een aardig nummer, meer ook niet. Nog iets minder doet Skin I’m In mij. Dat zit vooral in de irritatie op de manier waarop zij hier een stemmetje opzet. Gelukkig is Paranoia dan wel weer een prima nummer. Het mist alleen net dat beetje extra energie om echt op te vallen.
So Amazing brengt ons daarna gelukkig weer terug naar die opener. Dit nummer valt in hetzelfde schuitje als die opener. Energiek en goed gezongen. Een kwaliteit die op andere wijze voorgezet wordt op Accelerate My Heart. Dit nummer is ook goed gezongen, maar op een meer ingetogen manier. De spanningsboog blijft gespannen, wat mij alleen maar bevalt.
Ook Open Your Mind is een erg fijn nummer. Behoort tot mijn persoonlijke favorieten van dit album. Licht jazzy en licht funky zingt Terri ons door het nummer. In vergelijking is Dry Your Eyes dan wellicht een beetje makkelijk. Wat niks afdoet aan de aanstekelijkheid van het nummer.
Het is dan wel even slikken met Feel it in the Water. Wat valt dit ineens tegen zeg. Een erg matig nummer dat we maar snel moeten vergeten. De lichte reggaevibe op Testify is wel wat beter, maar valt als geheel nummer toch te weinig op. En ook Thunderdome is niet al te spannend.
Het album wordt daarna afgesloten met het redelijke saaie en de te standaard ballad They Say So Much. Iets wat toch ook veel zegt over dit gehele album. Een bijzonder wisselvallige plaat met een paar uitschieters. Het gaat up-en-down met de nummers. Helemaal overtuigd ben ik dus niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s