SOULED OUT! the Essentials in Soul | 2008

souledout-bannerIn SOULED OUT!: the Essentials in Soul proberen wij jullie te vermaken met alle essentiële albums die de soulmuziek door de jaren heen heeft voortgebracht. We bespreken niet alleen de bekende klassiekers, maar ook juist die platen die vaak nog altijd te weinig aandacht hebben gekregen. Wij hopen hen die aandacht nu te geven.We bespreken per jaar een aantal albums, artiesten en stijlen die volgens ons essentieel zijn voor dat jaar en die periode. Natuurlijk zullen we hierin niet altijd even volledig zijn volgens iedereen. Dus mis je een bepaald album bij een jaartal, wees dan zo vrij om te reageren en onze artikelreeks zo compleet mogelijk te maken.

Vandaag souljaar 2008…

Raphael Saadiq – The Way I See It
Raphael Saadiq, de man die we kennen van Tony! Toni! Toné! en Lucy Pearl. De man die we kennen van producties voor onder andere Mary J. Blige, Lionel Richie en Joss Stone’s gehele laatste album. De man die we kennen van zijn funky solo-album ‘Instant Vintage’ en zijn blaxpotation-achtige album ‘As Ray Ray’. Juist, die Raphael Saadiq. Die is terug met een nieuw solo-project. En nu wederom eens in een totaal andere stijl. Namelijk Motown-achtig.


Adele – 19

Het debuut van een dame die we nu niet meer uit de muziek kunnen bedenken. Persoonlijke verhalen werden hier bezongen met een ongelooflijke power. Wellicht wat te veel kapot gedraaid, maar dat niks af aan de kwaliteiten die dit album herbergt. Adele heeft een mooie stem die voor het merendeel voor de mooie sfeer van het album zorgt. Tekstueel zit het allemaal goed in elkaar en ook muzikaal is het dik in orde.


Ayo – Gravity At Last

‘Gravity at Last’ is de opvolger van het uitstekende debuut van Ayo, ‘Joyful’ genaamd.
Even allesomvattend staat deze dame, uit Nigeria en woonachtig in Duitsland, voor een prachtige mix van soul, reggae en uitstekende lyrics. Het album staat boordevol met up-tempo songs en prachtige ballads. Allemaal bezongen met de kleine, maar o zo gevoelige stem van Ayo. Het album heeft een bijzonder positieve vibe die je doet verlangen naar witte stranden en lekkere cocktails in een zonovergoten land. Maar ondanks deze positieve vibe is het tekstueel een niet al te positief album. De nummers van Ayo gaan echt ergens over. Serieuze teksten in een positief muzikaal jasje dus.

José James – The Dreamer
Wat een debuut kan je maken. Met dit album kwam José James de muziekwereld in als een komeet. Laat uw kloppende muziekhart betoveren, laat het overnemen en vervullen met trots en enthousiasme. Zang en jazz, dan hoor je snel de term easylistening voorbij komen. Maar nee hoor, deze man zingt de jazz, de echte jazz. Bijna achteloos, maar o zo talentvol en muzikaal bezingt deze man de liedjes. Het raakt je, verbaast je en laat je genieten. Vocaal, muzikaal en tekstueel is dit debuut van ongekend topniveau.

 

Ook interessant
Duffy – Rockferry
Laten we Duffy maar gewoon als Duffy beschouwen en alle vergelijkingen met bijvoorbeeld een Winehouse en/of Springfield achterwege laten. Deze dame heeft immers genoeg exposure van haarzelf. Bovenal vocaal is het helemaal top. Muzikaal soms wat eentonig, maar al om al een uistekend album met vooral een mooi geheel.

Jamie Lidell – Jim
Sinds Multiply is Jamie Lidell meer en meer richting de soulmuziek gegaan. Jim is daarin zijn meest soulvolle album, waarop ook een aantal radiohits te vinden zijn. Funky en groovend terwijl het ook essentie heeft.

Brittany Bosco – Spectrum
Een EP die ook nog eens een re-release heeft gehad met wat extra nummers. Een dame die met beide benen in deze tijd staat, maar ook voldoende oog heeft voor de geschiedenis. Muziek die niet in een hokje te stoppen valt met al die verschillende invloeden.

Nneka – No Longer at Ease
Haar eerste plaat ‘Victim of Truth’ was een brede mix van reggae, hiphop, r&b, soul en een beetje funk en wereldmuziek. De formule pakt ze op haar 2e plaat weer op. Alleen is het grootste verschil dat ze het nog iets meer geperfectioneerd heeft. Dit album is gewoon per nummer en vooral als geheel een slag beter als de voorganger.

The Foreign Exchange – Leave it All Behind
De kracht van deze plaat is dat het gewoonweg een prachtig geheel vormt. Dader hiervan is de producer die heerlijk laidback en soulvol produceert. Daarnaast is er ook nog een zanger, Phonte, die ik beter vind rappen. Maar zijn zang is niet van een dusdanig laag niveau dat het zal gaan irriteren. Geen topvocalist, maar gewoon één die weet wat hij wel en niet kan en zich daar netjes aan houdt.

Al Green – Lay it Down
Een soort van comebackalbum van Al Green. The Reverend kan het nog steeds, dat bewijst hij hier. De sfeer is nog steeds van de oude soul die we van Al Green gewend zijn. Producer ?uestlove (van The Roots) heeft precies de goede vibe te pakken kunnen krijgen.

Menahan Street Band – Make the Road by Walking
Een combinatie van de Dap Kings en de Budos Band, uitgebracht via Daptone. Een album met een fantastische groove waar vooral de song Esma erg opvalt.

Stephanie McKay – Tell Me Like It Is
Funkier en soulvoller dan haar eerdere werk. Van groovende topsongs tot prachtige ballads. Met haar warme stem kan McKay het allemaal makkelijk aan.

James Pants – Welcome
Veel funkier kreeg je het niet in deze tijden. Funk met een sausje van toen en een sausje van nu. Diversiteit all over, maar o zo retestrak.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s