Recensie: The Milk – Favourite Worry (2015)

the milkThe Milk, ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Waarom ik dan toch deze plaat ben gaan luisteren? Dat kwam doordat ik deze terug vond in een eindejaars-soul-lijstje van Platomania. Het bleek dat ze al een plaat eerder hadden uitgebracht en die bleek ook meer gezien te worden als een pop/rock plaat. En soul moet het dus nu zijn voor deze Britse band op deze LP uit 2015. En soul is het dan ook, de soul van die jaren ’70 waar het de hoogtijdagen vierde. Een vintagesound alhier dus.

Het begint allemaal met Wanderlust. Een nummer met een lekkere vibe, muzikaal mooi en rijk. Een sterke song waarin de stem mij wat doet denken aan die van Mick Hucknall van Simply Red, maar dan met een paar raveltjes extra. Moeiteloos wordt deze hoge kwaliteit voortgezet op Loneliness Has Eyes. Een stuk rustiger, maar een prachtig nummer.
Een gitaartje hier en daar wordt niet geschroomd door the Milk. Dat zorgt ook vaak voor een extra groove zoals we die terugvinden op No Interruptions. Een nummer met volle overtuiging en een erg fijn stemgebruik. Dan is in verhouding Darling What’s Wrong een meer timide nummer. Een nummer met minder opsmuk, maar nog steeds erg fijn. Het mist wel de intensiteit van bijvoorbeeld een Deliver Me. Deze eased down song brengt een prachtige intensiteit met zich mee die je inpakt.
Dan is Don’t Give Up the Night een stuk onbezorgder. Bijna zomers en in ieder geval vrolijk van karakter. Wat opvalt is het fijne ritme. Toch meteen weer een contrast met Lose That Way. Die song is juist intiemer, kaler en licht romantisch. Een heel interessant nummer, dat is zeker.
Vol met blazers is het energieke Trouble Gonna Bring Me Down. Een nummer met een fijne zanglijnen en een sterke organische sound. Minder verrassend is dan toch wel het prima What Did I Do to my Love. Minder verrassend omdat het gewoon alle bekende ingrediënten van de soulnummers pakt. Het voegt daar een fijn gitaartje en toe en resulteert in een prima soulsong. Om daarna het geheel af te sluiten met de titeltrack. Een erg lekker gezongen nummer met wederom een fijn gitaartje die het geheel net lekker wat vuiger maakt.

Een uitstekend soulalbum dat inderdaad met recht tot de betere soulplaten van 2015 gerekend mag en misschien wel moet worden. Jammer dat deze band zo onbekend is gebleven in dit muziekjaar, ik had het zelf graag eerder ontdekt. Er veel naar luisteren gaat mij sowieso wel lukken. Want dat doet goede muziek met je.
[bol_product_links block_id=”bol_5676d348b84dd_selected-products” products=”9200000047157941,9200000047157937″ name=”the milk” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”DBDBDB” border_color=”000000″ width=”200″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s