Recensie: Valerie June – The Order of Time (2017)

Een beetje een aparte is ze wel, die Valerie June. En dat is meteen ook wel goed te vertalen naar haar stem. Die is zo herkenbaar dat je meteen weet naar wie je aan het luisteren bent. Daarbij kan ik ook wel meteen zeggen dat je er van moet houden, haar sound. Want anders ga je een heel album niet trekken. Zelf leerde ik June kennen met haar vorige plaat uit 2013. Die beviel goed, maar haar debuut uit 2006 heb ik nooit aan het luisterend oor gelegd.

Dit nieuwe album start met Long Lonely Road. Een rustig, bluesy nummer en zoals gezegd moet je tegen die nasale stem kunnen. Ik vind persoonlijk dat haar stem juist goed bij de muziek past.
Love You Once Made is mooi, rustig en zeer sfeervol. Lekker dromerig gebracht. Wat anders aangepakt wordt met Shakedown. Daar zit juist wat meer tempo in. De gitaren doen hier hun werk goed en je klapt je handjes wel mee. Het meest souvolle van dit album is toch wel If And. De basis is wel meer blues/roots, maar de gehele feeling is soulvol. Dan is het jengelde (positief) Man Done Wrong wel andere koek. Of wat te denken van het juist meer dromerige en lichte The Front Door? Stuk voor stuk fijne songs van Valerie.
June speelt daaropvolgend een beetje leentjebuur bij de country op Astral Plane, of dikt het aan met de nodige stijkers op Just in Time. Het doet allemaal vooralsnog niet af aan de kwaliteit.
With You is dan wellicht wel wat onopvallend, maar het koperwerk op Slip Slide On By maakt veel goed. Wederom wat country bij Two Hearts om het sterke geheel af te sluiten met het door gospel doordrenkte Got Soul.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s