Round Up 2017 met onder andere Jamiroquai en Raul Midón

Elk jaar komen er legio platen uit en ik heb nooit de tijd om al die platen stuk voor stuk te bespreken via een uitgebreide recensie. Normaal kies ik er dan ook voor om het eind van het jaar met een round up alle overgebleven platen kort te bespreken. Dat ga ik dit jaar anders doen, door het ongeveer per kwartaal met jullie te delen en daarom bij deze de korte impressies.

Sabrina Claudio – Confidently Lost
Afbeeldingsresultaat voor Sabrina Claudio - Confidently LostEen EP van deze voor mij nog onbekende dame. Ze staat in ieder geval vol zelfvertrouwen en een beetje sexyness op de hoes, muzikaal is soms echt lost. Het begint goed met Too Much Too Late, maar gaandeweg wordt het wat saaier en gewoontjes met als klein pluspunt nog de titeltrack.

Nicole Bus – Magnolia
Afbeeldingsresultaat voor Nicole Bus - MagnoliaHaar eerdere EP Nederlandse Bodem beviel mij best prima en dus was het beluisteren van deze LP best een logisch vervolg voor mij. Nicole Bus is dan ook goede zangeres met een duidelijke stijl en vaak veel fijne energie in haar songs. Wel zijn de kwaliteit van de nummers vaak te afhankelijk van de stem. Die stem moet de nummers dragen, productioneel wordt er namelijk te weinig toegevoegd. Soms slaagt ze daar met verve in, soms ook niet.

Jamiroquai – Automaton
Gerelateerde afbeeldingHet kwam voor mij wel een beetje als een verrassing, deze nieuwe plaat van Jamiroquai. Ik was namelijk in de veronderstelling dat ze gestopt waren/hij gestopt was. Aangezien ik zijn muziek als zeer prettig heb gevonden is dat natuurlijk geen probleem en met Automaton blijft zijn muziek even prettig. Het is eigenlijk gewoon de muziek die je van Jay Kay mag verwachten met hier en daar wat meer disco. Voor mij vallen Cloud 9, Nights out of Jungle, Carla en Summer Girl de uitschieters.

Earl St. Clair – My Name is Earl
Afbeeldingsresultaat voor Earl St. Clair - My Name is EarlHet was vooral de stem op de single Three Story Home die mij geïnteresseerd maakte naar meer van deze zanger. Veel verder dan dit zeven nummers tellende EP’tje kwam ik dan ook niet. Hij beweegt hier tussen verschillende genres, de ene keer meer soul, dan juist weer wat rock ’n roll. Poppy hier en daar, maar ook bluesy. Prince is sowieso een inspiratiebron voor hem.

Raul Midón – Bad Ass and Blind
Afbeeldingsresultaat voor Raul Midón - Bad Ass and BlindOm echt van de muziek van Raul Midón te genieten moet je eerlijk gezegd deze man live aan het werk zien. Op plaat lijkt het namelijk allemaal wat op elkaar en dat is met dit zesde album eigenlijk niet anders. Alles wat je in de vijf voorgaande platen hebt gehoord komt nog maar eens terug en ook nog eens extra uigekauwd. Midón overtuigd mij niet meer met zijn standaard formule.

Amir Obè – None of the Clocks Work
Afbeeldingsresultaat voor Amir Obè - None of the Clocks WorkWelke stijl Amir Obè nu precies aan hangt is nog niet helemaal duidelijk bij mij. Dit is mijn kennismaking met zijn muziek en het houdt ergens te midden van hiphop, R&B, pop en electronics. In ieder geval zit alles wel in een modern jasje en is de afwisseling wat ver te zoeken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s